“குழந்தையின் சிரிப்பைக் கூட சில கண்கள் தாங்காது… அதனால்தான் திருஷ்டி கழிக்கும் பழக்கம்!”
ஒரு குழந்தை பிறந்துவிட்டால்…
அந்த வீட்டின் உலகமே மாறிவிடும்.
அதன் சிரிப்பு ஒரு திருவிழா.
அதன் முதல் வார்த்தை ஒரு கொண்டாட்டம்.
அது நடக்கும் ஒவ்வொரு அடியும் குடும்பத்திற்கு ஒரு பெருமை.
“என்ன அழகு இந்தக் குழந்தை!”
“எவ்வளவு சுறுசுறுப்பாக இருக்கிறது!”
“கண்ணே பட்டுவிடும் போல இருக்கே…”
என்று பலரும் குழந்தையை ரசித்துப் பார்ப்பார்கள்.
அந்த நேரத்தில்தான் வீட்டில் இருக்கும் பெரியவர்கள் உடனே சொல்வார்கள்:
“திருஷ்டி கழிச்சுடு… குழந்தைக்கு யார் கண் பட்டுச்சோ தெரியாது!”
இது வெறும் ஒரு வார்த்தை அல்ல.
பல தலைமுறைகளாக நம் குடும்பங்களில் தொடர்ந்து வரும் ஒரு ஆழமான பாதுகாப்பு நம்பிக்கை.
குழந்தைகளுக்குத்தான் திருஷ்டி ஏன் அதிகம்?
பெரியவர்களை விட குழந்தைகள் மிகவும் மென்மையானவர்கள், அப்பாவிகள், தூய்மையானவர்கள் என்று பாரம்பரிய நம்பிக்கையில் கருதப்படுகிறார்கள்.
அவர்களிடம் எந்தக் கபடமும் இல்லை.
அவர்களின் சிரிப்பில் இயல்பு இருக்கிறது.
அவர்களின் முகத்தில் குழந்தைத்தனம் இருக்கிறது.
அவர்களின் செயல்களில் ஒரு தனி ஈர்ப்பு இருக்கிறது.
அதனால் குழந்தைகளைப் பார்க்கும் அனைவரின் கவனமும் அவர்கள்மீது அதிகமாக விழும்.
அந்த அதிகமான பார்வையே “திருஷ்டி” என்று முன்னோர்கள் நம்பினர்.
குழந்தை ஒரே நாளில் அதிகமாக அழுதாலும்…
சுறுசுறுப்பாக இருந்த குழந்தை திடீரென்று அமைதியாகிவிட்டாலும்…
சரியாக சாப்பிடாமல் இருந்தாலும்…
“யாருடைய கண் பட்டதோ?” என்று பெரியவர்கள் நினைப்பதற்குக் காரணம் இந்த பாரம்பரிய நம்பிக்கையே.
“கண் திருஷ்டி” என்றால் என்ன?
நம் பாரம்பரியத்தில் ஒருவரின் பொறாமை, அதிகமான ஆசை, வியப்பு அல்லது தீய எண்ணத்துடன் கூடிய பார்வை மற்றொருவரின் நலனில் எதிர்மறையான தாக்கத்தை ஏற்படுத்தலாம் என்ற நம்பிக்கை உள்ளது.
அதைத்தான் பொதுவாக “கண் திருஷ்டி” என்று அழைக்கிறோம்.
குழந்தைகள் அழகாகவும் அப்பாவியாகவும் இருப்பதால், அவர்களுக்கு திருஷ்டி எளிதில் பட்டுவிடும் என்று பல குடும்பங்கள் நம்புகின்றன.
அதனால்தான்…
- குழந்தை அதிகமாக பாராட்டப்பட்டால் → திருஷ்டி கழிக்க வேண்டும்.
- குழந்தை அழகாக அலங்கரிக்கப்பட்டால் → திருஷ்டி கழிக்க வேண்டும்.
- குழந்தையின் புதிய சாதனையை பலர் பாராட்டினால் → திருஷ்டி கழிக்க வேண்டும்.
என்று பல இடங்களில் பழக்கம் உள்ளது.
அந்த கருப்பு பொட்டு ஏன்?
குழந்தையின் கன்னத்தில் வைக்கப்படும் அந்த சின்ன கருப்பு பொட்டு பார்ப்பதற்கு மிகவும் சிறியது.
ஆனால் அதன் பின்னால் இருக்கும் நம்பிக்கை மிகப் பெரியது.
“குழந்தையின் அழகு முழுவதும் பிறருடைய பார்வையை ஈர்க்கக்கூடாது…”
என்ற பாதுகாப்பு எண்ணத்தின் அடையாளமாக கருப்பு பொட்டு பார்க்கப்படுகிறது.
அதனால் சில குடும்பங்களில் குழந்தையின் கன்னம், நெற்றி அல்லது காலில் சிறிய கருப்பு அடையாளம் வைக்கும் வழக்கம் உள்ளது.
அது குழந்தையின் அழகைக் குறைக்க அல்ல.
“என் குழந்தையை எந்தத் தீய பார்வையும் நெருங்கக்கூடாது” என்ற அன்பான வேண்டுதல்.
உப்பு… மிளகாய்… ஏன் பயன்படுத்துகிறார்கள்?
திருஷ்டி கழிக்கும் முறைகள் ஒவ்வொரு குடும்பத்திலும், பகுதியிலும் மாறுபடும்.
சிலர் உப்பைப் பயன்படுத்துவார்கள்.
சிலர் மிளகாயைப் பயன்படுத்துவார்கள்.
சிலர் வேறு பாரம்பரிய முறைகளைப் பின்பற்றுவார்கள்.
அவற்றை குழந்தையைச் சுற்றிக் காட்டி, பின்னர் அப்புறப்படுத்துவது திருஷ்டியை விலக்குவதற்கான பாரம்பரிய பழக்கம் என்று நம்பப்படுகிறது.
அந்தச் சடங்கின் போது பெரியவர்கள் மனதில் வைத்திருக்கும் ஒரே எண்ணம்:
“எந்தக் கெட்ட பார்வையும் இந்தக் குழந்தையைத் தொடக்கூடாது!”
குழந்தை அதிகமாக பாராட்டப்பட்ட பிறகு ஏன் திருஷ்டி கழிக்கிறார்கள்?
இதுதான் இந்த நம்பிக்கையின் மிக முக்கியமான பகுதி.
ஒரு குழந்தையை ஒருவர் பாராட்டுவது இயல்பான விஷயம்.
ஆனால் பாரம்பரிய நம்பிக்கையில், அளவுக்கு அதிகமான பார்வையும் பாராட்டும் குழந்தையின் மீது திருஷ்டியாக மாறலாம் என்று கருதப்படுகிறது.
அதனால் குழந்தை ஒரு நிகழ்ச்சியில் எல்லோருடைய கவனத்தையும் ஈர்த்திருந்தால்…
பிறந்தநாள் கொண்டாட்டத்தில் பலர் பாராட்டியிருந்தால்…
புதிய ஆடை அணிந்து அழகாக இருந்தால்…
அல்லது குழந்தையின் புகைப்படத்தை பலர் பார்த்து ரசித்திருந்தால்…
வீட்டில் பெரியவர்கள்,
“சரி… இப்போ திருஷ்டி கழிச்சுடலாம்!”
என்று சொல்வார்கள்.
இது தலைமுறைகளாக வந்த ஒரு பாதுகாப்பு பழக்கம்.
திருஷ்டி கழிப்பதன் பின்னால் இருக்கும் பெற்றோரின் மனம்
ஒரு தாய் தனது குழந்தையின் முகத்தைப் பார்க்கும்போது, அவளுக்கு அது உலகிலேயே மிக அழகான முகம்.
அந்தக் குழந்தைக்கு எதுவும் ஆகக்கூடாது என்பதுதான் அவளுடைய மிகப்பெரிய ஆசை.
அதனால்தான் குழந்தை சிரித்தாலும் திருஷ்டி…
குழந்தை அழகாக இருந்தாலும் திருஷ்டி…
குழந்தை நன்றாக வளர்ந்தாலும் திருஷ்டி…
என்று பாதுகாப்பாக நினைத்து திருஷ்டி கழிப்பார்கள்.
“என் குழந்தையின் மகிழ்ச்சியை எந்தக் கண்களும் பாதிக்கக்கூடாது!”
என்ற அன்புதான் இந்த சடங்கின் மைய உணர்வு.
இது வெறும் சடங்கல்ல… ஒரு தலைமுறையின் நம்பிக்கை!
இன்றைய காலத்தில் வாழ்க்கை மிகவும் மாறிவிட்டது.
ஆனால் குழந்தைக்கு கருப்பு பொட்டு வைக்கும் பழக்கம் இன்னும் பல வீடுகளில் தொடர்கிறது.
ஏன்?
ஏனென்றால் சில பாரம்பரியங்கள் காரணத்தை மட்டும் கொண்டிருக்காது…
உணர்வையும் கொண்டிருக்கும்.
பாட்டி செய்ததை அம்மா செய்கிறார்.
அம்மா செய்ததை அடுத்த தலைமுறையும் தொடர்கிறது.
ஒவ்வொரு தலைமுறையும் சொல்லும் ஒரே செய்தி:
“குழந்தை நன்றாக இருக்க வேண்டும்.”
அதனால்தான் திருஷ்டி கழிக்கும் அந்தச் சிறிய சடங்கிற்கும் குடும்பங்களில் இவ்வளவு முக்கியத்துவம் கிடைத்திருக்கிறது.
“திருஷ்டி இருக்கிறதா?” என்று கேட்பதற்கு முன்…
திருஷ்டி பற்றிய நம்பிக்கை அறிவியலால் உறுதி செய்யப்பட்ட உண்மை அல்ல.
ஆனால் நம் பாரம்பரியத்தில் அது ஒரு ஆன்மீக பாதுகாப்பு நம்பிக்கையாக தலைமுறைகளாக வாழ்ந்து வருகிறது.
அதனால் குழந்தையின் உடல்நிலையில் உண்மையான மாற்றம் இருந்தால், அதை திருஷ்டி என்று மட்டும் நினைத்து விடாமல், தேவையான மருத்துவ ஆலோசனையையும் பெறுவது முக்கியம்.
பாரம்பரிய நம்பிக்கையை மதிப்பதும்…
குழந்தையின் ஆரோக்கியத்தை கவனிப்பதும்…
இரண்டும் ஒன்றாக இருக்கலாம்.
ஒரு சின்ன கருப்பு பொட்டு… ஒரு பெரிய பாதுகாப்பு நம்பிக்கை!
குழந்தையின் கன்னத்தில் இருக்கும் அந்தச் சிறிய கருப்பு பொட்டைப் பார்க்கும்போது அது வெறும் ஒரு புள்ளியாகத் தெரியும்.
ஆனால் ஒரு தாயின் கண்களில் அது:
“என் குழந்தையை எந்தத் தீய பார்வையும் நெருங்கக்கூடாது…”
என்ற பிரார்த்தனையாக இருக்கலாம்.
திருஷ்டி கழிக்கும் வழக்கம் என்பது பல குடும்பங்களுக்கு ஒரு பழக்கம் மட்டுமல்ல…
அது குழந்தையின் மீது வைத்திருக்கும் அளவற்ற அன்பின் வெளிப்பாடு.
“குழந்தையின் சிரிப்பு தொடர்ந்து மலரட்டும்…
அந்தச் சிரிப்பை எந்தத் தீய பார்வையும் நெருங்காதிருக்கட்டும்!”
